Francis Poulenc, Joseph Jongen
Album zarejestrowany przez grającego na organach znajdujących się w Sali Głównej NFM Karola Mossakowskiego (laureata International Classical Music Award 2023) oraz NFM Filharmonię pod dyrekcją Giancarla Guerrero. Na płycie znalazły się najbardziej rozpoznawalne dzieła organowe: Koncert g-moll Francisa Poulenca oraz Symphonie concertante Josepha Jongena.
Jest to pierwsza płyta w całości poświęcona muzyce na organy i orkiestrę nagrana na znajdującym się w Sali Głównej NFM instrumencie zbudowanym przez Orgelbau Klais Bonn.
Francis Poulenc, Joseph Jongen
Album zarejestrowany przez grającego na organach znajdujących się w Sali Głównej NFM Karola Mossakowskiego (laureata International Classical Music Award 2023) oraz NFM Filharmonię pod dyrekcją Giancarla Guerrero. Na płycie znalazły się najbardziej rozpoznawalne dzieła organowe: Koncert g-moll Francisa Poulenca oraz Symphonie concertante Josepha Jongena.
Jest to pierwsza płyta w całości poświęcona muzyce na organy i orkiestrę nagrana na znajdującym się w Sali Głównej NFM instrumencie zbudowanym przez Orgelbau Klais Bonn.
Premiera albumu: 21.04.2023
Wydawca: Narodowe Forum Muzyki, CD Accord
Dyrygent: Giancarlo Guerrero
Wykonawcy:
Karol Mossakowski – organy, NFM Filharmonia Wrocławska
Opis:
Znakomity pianista Francis Poulenc, choć mało znany w kręgach organistów, pozostawił dwa opublikowane utwory na organy: Litanies à la Vierge noire FP 82 (1936), w której ten instrument towarzyszy chórowi żeńskiemu, i Koncert g-moll FP 93 (1935–1938) na organy, orkiestrę smyczkową i kotły. Najprawdopodobniej drugi utwór, obok Koncertu d-moll FP 61 (1932) na dwa fortepiany i orkiestrę oraz Concert champêtre FP 49 (1927–1928) na klawesyn i orkiestrę, jest najczęściej wykonywany i nagrywany. Skądinąd koncert ten, razem z Symphonie concertante op. 81 na organy i orkiestrę (1926) Josepha Jongena, należy do najbardziej ulubionych – zarówno przez organistów, jak i przez publiczność – dwudziestowiecznych dzieł koncertowych.
Do powyższych opublikowanych kompozycji Poulenca należałoby dodać krótki utwór na organy solo La Duchesse à l’orgue i mały Magnificat na głosy żeńskie, organy i orkiestrę, oba skomponowane do filmu La Duchesse de Langeais (1941–1942) Jacques’a de Baroncellego; do dziś nie zostały wydane (FP 116).
Podczas gdy Symphonie concertante (Symfonia koncertująca) Jongena została pomyślana jako utwór na wielkie organy z towarzyszeniem rozbudowanej orkiestry symfonicznej, Koncert Poulenca jest przede wszystkim utworem na smyczki (kotły pojawiają się w nim niezbyt często), powstał bowiem z myślą o małych prywatnych organach księżnej Edmond de Polignac i na jej zamówienie; jej też był dedykowany „z wyrazami najwyższego szacunku”.
Renaud Machart, fragment eseju zamieszczonego w booklecie dołączonym do płyty
